.Jij die weer als eerste appt.
Jij die vraagt hoe het met de ander gaat.
Jij die rekening houdt met… en ondertussen wordt het steeds stiller tussen jullie En ergens vanbinnen denk je: Zie je het nou niet? Voel je het dan niet?

Die optelsom die niemand ziet

Veel mensen houden echt geen letterlijke administratie bij, maar toch…je voelt het wel. Die keer dat jij er wél was. Die avond dat jij alleen luisterde en niets kon delen. Dat moment waarop jij je weer eens aanpaste. En ook die keer dat jij er alleen voor stond. Dat gemis aan aandacht. Dat gevoel dat jij er minder toe deed. Het stapelt zich op langzaam en onzichtbaar, maar wel voelbaar. Tot het op een dag ineens te zwaar is.

En dan gebeurt er iets in jou

Je wordt korter in je antwoorden. Of juist stiller.
Je trekt je terug… maar hoopt eigenlijk dat de ander achter je aan komt. Of je zegt iets wat net even te scherp is. Niet  omdat je gemeen wilt doen, maar omdat het pijn doet van binnen, dat opgestapelde ‘niet gezien’ worden. Alsof er iets in jou zegt: Als jij niet aanvoelt wat dit met mij doet, dan ga ik het je laten merken.

Afreageren is vaak verborgen verdriet

Wat eruit komt lijkt boosheid. Of afstand. Maar daaronder zit bijna altijd iets anders: Verdriet. Teleurstelling. Het verlangen om gezien te worden. Alleen… het komt er niet meer zacht uit. Want zacht zijn voelt te kwetsbaar.

Recht doen aan jezelf – hoe dan?

Misschien herken je dit spanningsveld: Je wilt niet langer over je heen laten lopen.
Je wilt trouw zijn aan jezelf. Maar je wilt de ander ook niet beschadigen. En toch… gebeurt dat soms wel.

Je hebt dan te lang gewacht, je voelt je al zolang niet gehoord, ergens ben je daar in vastgelopen. En dan ga je (een beetje)  terughalen wat je gemist hebt.
Niet letterlijk. Maar in gedrag. In woorden. In afstand. Je gaat op een passief-agressieve manier de ander laten voelen dat je ongelukkig bent, maar je durft het (nog?) niet te zeggen…

Wat als je het anders doet?

Maar wat als je zou beginnen bij je eigen gevoel naar wat je verlangt, wat je nodig hebt en toch niet kreeg, als je begint bij wat je zelf ervaart aan gemis, in plaats van wat de ander verkeerd deed? Bijvoorbeeld zo:

“Ik merk dat ik me de laatste tijd alleen voel, juist bij jou.”
“Ik mis het dat je vraagt hoe het met mij gaat.”
“Ik verlang ernaar dat we weer meer samen zijn, in plaats van langs elkaar heen.”

Dat zijn geen verwijten, maar verlangens. Dat is ‘ ik-taal’ , dat zijn openingen voor gesprek. En ja… dat is spannend. Want je laat jezelf zien. Echt zien, zonder je te verstoppen achter vaagheid, boosheid. Jouw kwetsbaarheid tonen, er is weinig enger dan dat. En tegelijk is er ook weinig anders dat zo goed werkt om contact tot stand te brengen.

Echte balans is geen rekensom

Een relatie wordt niet gezond van precies eerlijk verdelen. Het gaat niet om 50/50. Het gaat erom dat je allebei voelt: ik doe ertoe. Wat ik investeer, wordt gezien. Wie ik ben, wordt ontvangen. Ik kom echt binnen bij de ander.

Herstel tussen jullie begint meestal niet bij de ander.
Maar bij jouw keuze om niet langer te verbergen wat er in je leeft. Dat moet je durven en vraagt moed, het is niet zomaar iets. Ook een poging doen is al een stap!

Misschien is dit voor jou

Als je dit nu leest en denkt: ja… dit ben ik, dan is dit geen oproep om harder je best te doen. Maar juist om eerlijker te worden. Zachter. Echter. Niet door alles te slikken. Maar ook niet door het flink scherp terug te geven. Wel door te zeggen: Dit is wat er nu met mij gebeurt. Wil je me zien? Want daar begint echte verandering zodat het weer klopt bij jullie. En het contact en echte verbinding weer terugkomt. Jouw gemis is echt en dat is belangrijk om te erkennen. Door hulp te zoeken kan die pijn voor jou zachter worden en kun je die wellicht zelfs achter je laten. Zo kun je uiteindelijk de vrijheid vinden om andere keuzes te maken. Anders met jezelf en anderen omgaan. De rekening loslaten en niet meer bij de ander neerleggen wat je zelf hebt gemist. Daar is nog veel meer over te zeggen, dus als je dit ehrkent neem dan contact op voor meer informatie! Van harte welkom💛